Sprakeloze momenten, Kapotte scooters en beginners foutjes #3

Sprakeloze momenten, Kapotte scooters en beginners foutjes #3

Don’t take life too seriously.

Mijn derde blog alweer! De tijd gaat zo snel hier.. Terwijl ik deze blog schrijf ben ik precies een maand hier! Ik heb het gevoel dat ik nu een beetje mijn ritme aan het vinden ben. Iedere dag werken van 9 tot 6 en daarna eten. In de meeste gevallen ga ik uit eten, dat is goedkoper dan zelf koken hier. Een maaltijd kost ongeveer 4 euro (inclusief drinken).  Als ik moe terugkom van het werk is dat gewoon het makkelijkste om te doen. Soms, als niemand met me mee kan gaan, ga ik alleen. Dat is hier heel normaal.  Meestal zitten er dan een paar andere westerlingen alleen te eten, en zo kom je nog eens in contact met elkaar.

(Vegetarische pasta)

(Teriyaki noedels met kip)

(Hawaiaanse rijst)

Avondmarkt in Vientiane

In het eerste weekend van September ben ik op zaterdag overdag wat foto’s gaan maken en heb ik de avondmarkt bezocht. Wat een enorm gezellige markt! Geen idee hoe het komt dat ik hier na 3 weken nog steeds niet ben geweest! De markt is héél druk bezocht, mensen komen wat eten óf kijken naar de zonsondergang die je hier heel mooi kan zien! Het is een gezellige boel.  Ik verbaasde me vooral over de harde muziek die in de verte te horen was. Die muziek kwam van een aparte aerobic club, waar je voor 50 cent mag meedoen, dit is blijkbaar elke avond. De meest grappige en rare pasjes worden tevoorschijn getoverd en dit moet dan ‘sporten’ voorstellen.  Ik heb me voorgenomen om hier eens aan mee te gaan doen, gewoon om het meegemaakt te hebben. Later die avond ben ik samen met mijn huisgenootje gaan eten en daarna hadden we een huisfeestje.

(De zonsondergang naast de markt)

Zondag was een relaxte dag en ben ik lekker wat gaan zonnen en daarna eten gaan halen. Midden in de nacht werd ik wakker door een hard geluid, dit was rond 3 / 4 uur. Ik kon het eerst niet goed plaatsen maar het bleek een ceremonie van de monniken te zijn. Helemaal geen probleem, maar waarom midden in de nacht van zondag op maandag?  Het heeft in totaal 3 uur lang geduurd. Jullie kunnen dus wel inschatten hoe vrolijk mijn werkweek begon..

Nieuwe Khiri Travel tour

In deze werkweek mocht ik samen met een aantal collega’s en lokale gidsen een nieuwe tour voor Khiri Travel opzetten.  De tour moest gaan over de lokale gerechten van Vientiane (lokale koffie, lokale koekjes, lokale soep enz.)  Eerst moesten we de route bedenken, de punten waar we gingen stoppen noteren en deze op een kaart uitwerken. Later mochten we dit ook écht gaan uitvoeren.

Op donderdag zijn we vroeg in de ochtend vertrokken. We zijn eerst naar het noorden van Vientiane gegaan, waar alleen maar lokale mensen te vinden zijn en geen falang (buitenlandse) mensen. Hier gingen we een lokale markt bezoeken. We zijn begonnen met het proeven van de lokale koffie en zelfgemaakte koekjes.

Het was interessant om te zien hoe de koffie en koekjes gemaakt werden!

(Als filter wordt er  een soort ‘sok’ gebruikt. Je mag zelf aangeven of je veel of weinig melk in je koffie wilt  hebben en of je je koffie graag zoet wilt hebben.) (Ik ben zelf geen koffie persoon en drink ook bijna nooit koffie maar ik moet zeggen dat ik ervan heb genoten, de smaak was erg lekker. Helaas moest ik de helft weggooien want een hele zak koffie was een beetje teveel..) 

(Het voorbereiden van de koekjes. Eerst wordt het deeg in allemaal kleine bolletjes gekneed en in sesam zaad gedipt) 

(De koekjes worden gefrituurd en hebben een heerlijke smaak, ze worden ook wel ‘laughing cookies’ genoemd, als de koekjes ontploffen lijkt het alsof ze lachen.) 

Omdat ik natuurlijk buitenlands ben en nog niet heel veel weet vonden beiden gidsen het heel leuk om me wat informatie te geven over allerlei lokale producten. Super interessant en leerzaam voor mij dus!

Op deze markt stond ik ook met mijn mond vol met tanden toen we bij de vleesafdeling aankwamen.  Ik dacht eerst dat ik een dode hond zag liggen. Ik had geen idee wat het was. Hoe dichterbij ik kwam hoe viezer ik het vond, maar ik moest natuurlijk mijn gezicht in de plooi houden en niet al te verbaasd reageren. Ik vroeg luchtig aan beide gidsen wat dit was? ‘Het is een kalfje’ ‘De moeder is geslacht toen het kalfje er nog in zat’. Dus hoe moet je reageren als je zoiets hoort?? En de mensen achter de kraam je vragend aankijken of je een stuk wil hebben?! ‘Mag ik een foto maken?’ Was het enige wat ik kon bedenken. Toen ik de foto gemaakt had glimlachte ik naar de mensen en liepen we verder. Ik zei tegen de gidsen dat dit voor mij niet normaal was, en dat snapten ze, ze zeiden ook dat dit niet altijd verkrijgbaar was en dat ik dus geluk had… Goed, oké, verstand op 0 en verder lopen Suus.  Terwijl ik dit dacht hoorde ik een slurpend geluid achter me, waardoor ik me omdraaide en zag dat ze de huiden van varkenshoofden aan het verwijderen waren. Met grote ogen keek ik naar de gidsen die om me moesten lachen. ‘Zie je nu waarom hier geen falang mensen komen Susie?’ nou ja ik wist het wel.

Ik denk dat we een half uur op de markt hebben rondgelopen en dat ik de hele tijd echt sprakeloos was. Ik probeerde zoveel mogelijk dingen te vragen maar ik heb niet veel onthouden. Ook lieten ze zien dat er stukken varkensbloed en huid in een bepaalde soep zitten en dat dat hier een echte delicatesse is.

(De donkerbruine stukken zijn het varkensbloed)

Khao Piak soep

Na dit marktbezoek zijn we verder gegaan naar een lokale noodle-soep shop om hier de traditionele Khao Piak soep te proeven. Voor de tour is het belangrijk dat de gasten kunnen zien hoe de soep bereidt wordt en wat er allemaal in zit. Deze shop wordt door 3 zussen gerund die graag en vol trots willen laten zien hoe zij de soep maken. Omdat ik druk bezig was met andere dingen heb ik niet gezien hoe de soep gemaakt werd. Hierdoor stond ik voor een hele ‘leuke’ verrassing. Dat varkensbloed waarover ik net vertelde.. 3 keer raden wat ik als eerste uit mijn soep viste. Een stuk varkensbloed. Ik hield mijn kokhalsneiging in en viste deze er vrolijk uit met nog een paar andere stukken vlees die ik niet vertrouwde. Iedereen keek me vragend aan en een gids vroeg ‘Susie ben je vegetarisch’. Nou ja normaal niet maar nu wel..  Ik heb de noedels uit de soep gevist en lekker opgegeten, de smaak was gelukkig wel heel lekker.

 (Het groepje waar we mee op pad waren) 

(2 collega’s)

Goed en door naar de volgende stop! Ik zat achterop de scooter bij Nikkon, hij is een van mijn beste maatjes op het werk. Het zonnetje scheen en het was een heerlijke dag, ik heb als een echte toerist enorm zitten te genieten. Ik wilde graag zelf rijden maar toen ik ‘s morgens op de scooter stapte keken alle mannen me vragend aan. ‘Susan, we denken dat je beter achterop kan gaan, zo raak je niet verdwaald’. Oké de boodschap was duidelijk, achterop dan maar. In deze tour wilden we ook lokaal ijs gaan eten. We hebben een aantal zaakjes vergeleken en uiteindelijk is het een heel leuk lokaal ijstentje geworden dat gerund wordt door een 72-jarige vrouw. Vol trots vertelde ze dat ze deze zaak al 40 jaar runt. Toen ik vroeg of ik met haar op de foto mocht was ze vereerd en wilde ze zelf ook heel graag foto’s met mij om aan haar familie te laten zien. Dit was het einde van de tour en hierna zijn we weer terug naar het werk gegaan om alle informatie op een leuke manier in elkaar te zetten.

Het daaropvolgende weekend was het heerlijk weer, het regenseizoen komt nu op zijn einde en dat is ook te merken. Op zaterdag ben ik samen met een huisgenootje onze scooters gaan laten maken. Lang verhaal kort.. we gingen met kapotte scooters en kwamen terug met kapotte scooters. Mijn scooter maakte een piepend geluid, dit is nu gelukkig verholpen, maar mijn rem werkt niet meer en de benzinemeter is kapot (geen idee hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen).

Zondag ben ik gaan zwemmen in een zwembad op een dakterras. Omdat ik om 2 uur had afgesproken met een ander huisgenootje om vers fruit te gaan halen op de markt, had ik maar 2 uurtjes om te zwemmen en zonnen. Heerlijk (zou je denken). Ik merkte al snel dat ik best rood was toen ik op de markt liep, maar ja dat ben je vaker van de zon, toch? Toen het avond werd en ik rond 7 uur thuiskwam van uit eten was ik zo rood dat iedereen thuis schrok. ‘Wat is er met jou gebeurd?’. Bij het wakker worden de volgende dag kreeg ik mijn ogen bijna niet open, mijn hele gezicht was opgezwollen en vuurrood.

(Zo begon mijn dag, en ja lachen mag haha) 

(En aan het einde van de dag nog steeds heel rood maar minder opgezwollen)

Dus weer een les geleerd. Insmeren met factor 50!

Bedankt voor het lezen en ik hoop dat jullie genoten hebben van deze blog! Laat me weten wat je ervan vindt in de reacties hier onder!

Lots of love,

 

Susie

 

Follow:

9 Comments

  1. September 13, 2018 / 12:36 pm

    WoW!! Alweer genoten van je blog én de foto’s!! Wát een andere wereld daar! Super dat we het hier op deze manier ook een beetje kunnen meemaken! Complimenten Suus! Je schrijft vanuit je hart, dat is héél leuk lezen! X

    • gypsyinsneakers
      September 13, 2018 / 1:21 pm

      Wat super lief! Doet me goed om te horen!!

  2. Amanda
    September 13, 2018 / 3:50 pm

    Hee Suus,
    Inderdaad heel leuk om te lezen. En fijn dat het zo goed bevalt!
    Jeetje wat een andere cultuur daar, ongelofelijk. En grappig hoe je ermee omgaat en zegt wat je ergens bij denkt en voelt. Goed hoor!
    In afwachting van je nieuwe blog 😘
    Groetjes van mij en de kids

    • gypsyinsneakers
      September 14, 2018 / 4:07 am

      Hoi Amanda!

      Dankjewel! Haha ja ik moet er wel flexibel mee omgaan! Doe maar de groetjes terug daar aan iedereen!

  3. Jules Kevers
    September 13, 2018 / 4:38 pm

    Hey Susanne,
    Alweer gelezen! Superleuk wat je weer allemaal meemaakt en leert.
    Bij sommige dingen komen mij ook de kokhalzneigingen naar boven 😂.
    Veel plezier en ik wacht weer op de volgende blog!

    • gypsyinsneakers
      September 14, 2018 / 4:10 am

      Hahaha dankjewel!

  4. Peter Bastings
    September 17, 2018 / 3:39 pm

    ooh Susan wat mooie foto’s, echt superbe!

    • gypsyinsneakers
      September 18, 2018 / 2:58 pm

      Hoi Peter wat leuk om te horen!! Dankjewel!

  5. arlette van hoesel
    September 26, 2018 / 6:59 am

    wow suuske! heel leuk voor je en wat kan je goed schrijven! heel veel groetjes en een dikke kus van arlette en jan , xxxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *