Liefde, ongeluk en inspirerende momenten #5

Liefde, ongeluk en inspirerende momenten #5

‘Life is about creating and living experiences that are worth sharing.’

2 maanden en een week!

Blog 5 en week 9 alweer! Veel mensen hebben tegen mij gezegd dat het 3 maanden duurt om écht te wennen in Laos. Ik zit nu op 2 maanden en één week, en merk dat het dagelijkse leven al een stuk makkelijker begint te worden. Nadat Colin is aangekomen op vrijdag 28 september heb ik voor hem veel als tourgids kunnen spelen. Ik vind het geweldig om iemand van thuis hier te hebben en hem alles te laten zien wat er hier te doen en te beleven is. Het eerste weekend zijn we gaan zwemmen en hebben we Boeddha Park bezocht. Boeddha park is een park hier in Vientiane, met meer dan 200 prachtige Hindoestaanse en Boeddhistische beelden.

Schilderen bij Khiri Travel

De daarop volgende week heb ik een interessante klus op het werk gekregen. Samen met Nikkon, een van mijn collega’s, moest ik het logo van Khiri Travel gaan schilderen op één van de muren in het kantoor.
Dit is net zoiets als een peuter vragen om als taxichauffeur in te vallen.. Ik heb nog nooit geverfd of geschilderd en ben ook totaal niet goed in tekenen en dingen afmeten. Maar na 4 pogingen is het ons toch gelukt om 5 even grote en mooie ronde bollen op de muur te schilderen. Verder mag ik nu op het werk ook trainingen gaan geven aan mijn collega’s over duurzaamheid in toerisme in alle vormen. Hier heb ik een aantal cursussen voor gevolgd de laatste weken en deze met goed gevolg afgerond. Ik vind het spannend maar ook enorm leuk om deze kennis nu in de vorm van trainingen door te geven aan anderen.

(Heel trots op het resultaat :p!!)

Huisfeest met collega’s

Het volgende weekend hadden we een huisfeestje met mijn collega’s. Hier werden vele Laotiaanse specialiteiten geserveerd, samen met veel bier! Het was een enorm gezellige avond, zelfs zo gezellig dat iedereen de zaterdag erna vrij kreeg van de manager (vanaf 1 oktober werk ik namelijk ook halve zaterdagen, dan begint hier officieel het Hoogseizoen; en dan werkt iedereen ook de zaterdagochtend).

Toeristen tour in eigen stad!

Dit Afgelopen weekend besloten we om een echte toeristische tour door Vientiane te doen. We zijn alle tempels en andere bezienswaardigheden gaan bekijken. Ook hebben we een bezoekje gebracht aan Cope center. Ik was hier de week ervoor al  geweest met mijn werk en kon niet wachten om het Colin te laten zien. Dé missie van Cope is om mensen met mobiliteits gerelateerde handicaps verder te helpen door de toegang tot fysieke revalidatiediensten te ondersteunen. In het kleine museum wordt al snel duidelijk hoe ernstig de situatie in Laos is. Een paart feitjes voor jullie:

  • Laos is het zwaarst gebombardeerde land in de hele wereld.
  • Er zijn meer dan 580.000 bom missies uitgevoerd over Laos, dit is te vergelijken met een bom missie iedere 8 minuten, 24 uur lang gedurende 9 jaar.
  • Ongeveer 80 miljoen on-geëxplodeerde bommen zijn overgebleven in Laos.

(‘Enkele’ gevonden clusterbommen opgehangen in het Cope museum)

Ook wordt er een korte film getoond over een familie die is getroffen door een van de vele onontplofte bommen. De man van het gezin was een vuurtje in de garage aan het maken en door deze hitte is de bom geëxplodeerd. Hij is hierdoor helemaal verminkt, zijn gezichtsverlies verloren en kan nooit meer werken. Omdat een heel groot deel van de mensen hier op de armoede grens leeft, is dit funest voor een familie. De meeste mensen die worden getroffen door zo’n bom zijn arm en kunnen geen prothese betalen. Zelf maken ze er dan eentje van bamboe of van hout. Deze zelfgemaakt protheses worden ook getoond in het museum, en maken echt indruk op je. Cope gaat naar dorpen waar dit soort dingen gebeurt zijn en voorziet deze mensen van een professionele en op maat gemaakte prothese. Cope wordt bekostigd door giften en donaties van mensen uit de hele wereld. Bijzonder is dat het grootste deel van de inkomsten uit Amerika komt; terwijl dat land met name Laos zo enorm heeft gebombardeerd….

(Boeddhistische beelden in de bezochte tempels)

Politie bezoek

Na ons bezoek aan Cope Center zijn we gaan lunchen. Nadat we geluncht hadden gingen we op weg naar de Patuxai (overwinningsmonument Laos) en worden we aangehouden door de politie! Twee mannen rijden naast ons en blazen op een fluitje en gebaren dat we moeten stoppen. Mijn hart schiet naar mijn keel en ik zeg nog snel tegen Colin ‘gedraag je en blijf rustig’. Ik heb echt een angst ontwikkeld voor politie in het buitenland, hier doen ze gewoon wat ze willen. De regels worden niet nageleefd en toeristen worden gezien als wandelende geldmachines. Echter het probleem is dat je hier absoluut niet tegen de politie in kan gaan, het is hier makkelijk voor hun om te zeggen dat je de koning beledigd hebt en dan wordt je vastgezet.

Ik moest mijn kentekenbewijs afgeven en ze gebaarden dat we ze moesten volgen. Na even gewacht te hebben bij een plaatselijk politie huisje werd ons uitgelegd dat we gedraaid hadden op een doorgetrokken streep, dit is verboden. Er werd gebaard dat we hun óf nu 300.000 KIP (30 euro) konden betalen, óf later op het bureau 700.000 KIP (70 euro). We hadden maar 200.000 KIP bij ons en gebaarden dat we niet meer hadden. Stiekem keken ze naar buiten of iemand het zag en snel namen ze ons geld aan.

Ik kreeg mijn kentekenbewijs terug en we zijn snel weggereden.

Achteraf blijkt natuurlijk dat deze politieagenten al dit geld in eigen zak duwen en dat ze waarschijnlijk met nog minder genoegen hadden genomen. Ook is me verteld dat ik niet mijn kentekenbewijs moet afgeven, op deze manier  kunnen ze mij niks maken en in principe geen geld vragen want dán hebben ze geen eigendommen van mij. Dus in vervolg heb ik zogenaamd maar 50.000 KIP bij me en geen papieren, want als ik naar het echte politiebureau zou gaan, zou de normale boete maar een paar euro’s zijn. Weer een dure les geleerd dus.

(Toch nog een leuk kiekje bij de Patuxai)

Na deze onprettige ervaring was ons humeur erg gedaald en besloten we na de Patuxai bezocht te hebben naar huis te gaan. Onderweg naar huis zegt Colin opeens ‘beweeg niet zoveel Suus ik heb moeite met rijden’. Ik zit gewoon stil hoor? Na een paar seconden voelde ik het ook en hetzelfde moment gebaard iemand die ons passeert naar de achterband van de scooter. Helemaal leeg, zomaar opeens, hier was niks meer mee aan te vangen. We waren zeker nog 3 kilometer van ons huis vandaan en het was al avond (geen winkel was nog open). Eerste gedachte bij mij: Hoe kom ik morgenvroeg naar het werk?

Chagrijnig stappen we beiden af en begonnen we maar te lopen, bezorgd hoe we dit moesten oplossen want we hadden ook geen geld meer bij ons (allemaal afgegeven aan de politie). Na een half uur te hebben gelopen, hebben we eindelijk geluk. Ik kijk naar rechts en zie een man gebaren dat we de scooter aan hem kunnen geven. De man zelf en nog een jongen waren aan het sleutelen aan scooters, de moeder zat achter de toonbank van hun (winkel) waar je een paar zakjes chips en noedels kon kopen en het kindje was aan het spelen in een klein zwembadje. Hij sprak geen een woord Engels maar wist meteen wat er aan de hand was. Voordat ik met mijn ogen kon knipperen had hij de scooter al vast en was hij al begonnen met sleutelen. Wat een geluk!

De band werd geplakt en een huisgenootje was zo lief om geld te komen brengen, waardoor we uiteindelijk toch nog veilig en heel zijn thuisgekomen! Die avond hebben we een heerlijke Thaise curry gegeten die veel goed maakte!

(Spelende kinderen in een van de bezochte tempels)
(Pha That Luang, boeddhistische tempel)

Wat ik ook nog graag wil vertellen aan jullie (voor wie mijn vorige blog heeft gelezen):  de spin waar ik over heb verteld heeft de gemoederen in ons huis nog erg bezig gehouden de afgelopen weken. Mijn huisgenootje was ook geschokt van de grootte van de spin en is op onderzoek uitgegaan met welke spin we te maken hadden. Helaas is hier een nogal verontrustende uitkomst uitgekomen. Het was een Huntsman spider (grootste spin ter wereld qua spanwijdte) ook wel bekend als Heteropoda maxima. Gelukkig niet dodelijk of giftig maar een beet kan wel flinke pijn veroorzaken. Ik slaap dus nog iedere avond fijn onder mijn klamboe en check samen met Colin iedere avond de kamer op ongewenste indringers.

(De eerste week nadat Colin was aangekomen in Vientiane hebben we iedere avond heerlijk gegeten wat nogal een duur grapje was, nu koken we vaker zelf thuis)

(Zelf gekookt maaltje, met groenten van de lokale markt!)

Ervaringen delen

Ook is Colin nu al goed aan het wennen hier (het is zijn eerste keer in Azië). Hij heeft nog geen werk gevonden maar heeft besloten om het even rustig aan te doen. Hij is Muay Lao aan het leren (lokale vechtsport) en doet dit 3 keer per week. De sportschool waar hij gaat trainen geeft gratis lessen aan straatkinderen en geeft deze ook onderdak (een goed doel om je geld in te steken dus!) Ook gaat hij fitnessen en rijdt hij veel rond op de scooter. Omdat we maar één scooter hebben wordt ik iedere ochtend door hem naar mijn werk gebracht en gaan we ’s middags gezellig samen lunchen.

Deze buitenland ervaring delen met iemand die zo belangrijk voor me is, is echt geweldig. Het is hier in Laos nu ook volop zomer geworden en we hebben iedere dag goed weer en zonnetje.

Bedankt voor het lezen en vrolijke groetjes uit Vientiane!!

Follow:

12 Comments

    • gypsyinsneakers
      October 15, 2018 / 2:55 am

      Dankjewel Melis!❤️

  1. October 13, 2018 / 7:09 am

    Heel leuk om te lezen dat het goed gaat samen in zn andere omgeving☀️😎veel plezier samen 🙋🙋

    • gypsyinsneakers
      October 15, 2018 / 2:55 am

      Heel erg bedankt!

  2. Petra
    October 13, 2018 / 9:45 am

    Weer sjoen gesjreve en weer ervaring rieker. Sjoen foto’s

    • gypsyinsneakers
      October 15, 2018 / 2:56 am

      Daankewel! 😘

  3. anjo mulleneers
    October 13, 2018 / 11:19 am

    geweldig om te lezen en wat jullie mee maken poenne

    • gypsyinsneakers
      October 15, 2018 / 2:56 am

      Super om te horen! Dankjewel!

  4. Mam
    October 13, 2018 / 3:39 pm

    Blíjft superleuk om alle belevenissen te lezen!! 🤗 Tóppie!!

    • gypsyinsneakers
      October 15, 2018 / 2:56 am

      Dankje mam!❤️

  5. arlette van hoesel
    October 15, 2018 / 5:13 am

    ben zo trots op je! dikke kus, en veel plezier liefje

  6. Miranda
    November 4, 2018 / 2:44 pm

    Super leuk om hier je ervaringen te lezen! Zo bijzonder!
    Veel groetjes van ons drietjes x

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *